Стала вядома пра яшчэ адзін ператрус 21 траўня: спрацоўнікі КДБ прыходзілі да сваякоў віцебскага актывіста Дзмітрыя Карняенкі, які вымушана жыве ў эміграцыі. Пра прычыны ён сам напісаў на сваёй старонцы ў Facebook: “Афіцыйна - з нагоды святкавання Дня Волі. Неафіцыйна — каб у гэты дзень не выходзілі на жалобныя мерапрыемствы, прысвечаныя Дню палітвязня”.

Пасяджэнне суда Полацкага раёна і г.Полацка адбылося 19 траўня, праз тры дні інтэрнэт-рэсурс быў уключаны ў “Рэспубліканскі спіс экстрэмісцкіх матэрыялаў”. Гэтаксама 19 траўня суд Полацкага раёна і г.Полацка прызнаў “экстрэмісцкай інфармацыйнай прадукцыяй” Threads -акаўнт Юліі Юхно (Тарасевіч).

Паводле выдання «Витебский курьер news», “самый заметный удар пришёлся на 2020–2022 годы. Тогда под раздачу попали крупные региональные сайты, которые и освещали мирные протесты в Беларуси, и в целом продолжали давать независимый взгляд на события в регионе”. Зніклі як буйныя інтэрнэт- выданні, так і малыя – сайты, створаныя ў розных рэгіёнах.  А тыя, што засталіся, “вынужденно пишут в условиях строжайшей цензуры”.

Сустрэча з Грыгорыем Азаронкам і Андрэем Лазуткіным адбылася ў Віцебскім філіяле “МИТСО” у межах інфармацыйна-асветніцкага праекта «Обсудим». Але запрошаныя выступоўцы звялі яе да свайго звыклага занятку – прапаганды.

Спадар Уладзімір памёр 20 траўня 2026г. на 57-м годзе жыцця ў вёсцы Вароны Віцебскага раёна – у апошнія гады ён быў вымушаны трымаць невялікую гаспадарку, якая стала галоўным сродкам ягонага існавання. Бо з невялікае пэнсіі па інваліднасці вылічвалі грошы на шматмільённыя штрафы. Плешчанка  меў хворае сэрца, але па некалькі разоў на тыдзень  прыяжджаў у Віцебск і разам з Барысам Хамайдам ладзіў пікеты ля так званага “сіняга дому” – раздаваў улёткі ці проста стаяў пад бел-чырвон-белым сьцягам.