Земляныя працы па рэканструкцыі цепласеткі, якія вядуцца ў гістарычнай частцы Віцебску (Верхні замак), выклікалі занепакоенасьць гараджан – экскаватары ўразаюцца ў гістарычны слой. Цяпер – і на Замкавай гары, каля тэатру “Лялька”. “Віцебская вясна” папрасіла пракамэнтаваць сытуацыю археоляга Аляксея Белавусава – давераную асобу Інстытута гісторыі НАН РБ.

У гістарычнай частцы Віцебску (Верхні замак) ад жніўня вядуцца працы па рэканструкцыі цеплатрасы. Экскаватарамі былі адкапаныя і выкінутыя на паверхню часткі драўляных канструкцый – цалкам магчыма, што маставой XIV стагодзьдзя. Пацьвердзіць здагадку ў археолягаў пакуль не атрымалася. Але праваабаронцы б’юць трывогу.

У 1993 годзе віцебскія ўлады паабяцалі ўшанаваць памяць закатаваных вязьняў Віцебскага гета. Напамінам пра няспраўджанае абяцаньне дагэтуль застаецца сымбалічны камень каля былога раённага Дому культуры. А практычна гатовы памятны знак так і ляжаў бы на складзе, каб пра яго не нагадаў аўтар — скульптар Іван Казак.

Ніякіх радыкальных перамен і забаронаў “фанэры” не чакаецца. Але першая намесьніца міністра культуры Ірына Дрыга паабяцала аўтарам пэтыцыі “За жывы гук” “узмацніць кантроль” і разабрацца з сытуацыяй, якая склалася на  фэстывалі нацыянальных культур. Пры выкарыстаньне фанаграм на канцэртах “Славянскага Базару” ў Віцебску – ані слова.

Напрыканцы ліпеня на сайце realt.by зьявілася абвестка аб продажы бацькоўскай хаты Уладзімера Караткевіча ў Воршы. Менавіта ў гэтым доме Караткевіч напісаў сваё славутае “Дзікае паляваньне караля Стаха”. Аршанскія актывісты прапануюць усёй грамадой выкупіць дом і зрабіць у ім культурніцкую пляцоўку.