Прадугледжана і “забаўляльная частка”, піша гарадская газета “Витебские вести». Забавы, скажам наўпрост, сваеасаблівыя – вайскова-спартовыя эстафеты, прагляд фільмаў адпаведнай тэматыкі, экскурсія на мяжу і стустрэчы з памежнікамі-ветэранамі.

Выданне не паведамляе, па якім прынцыпе фармаваўся кантынгент для гэтага летніка, і ці была ў школьнікаў магчымасць адмовіцца ад такога спецыфічнага адпачынку. Дзейнасць вайскова-патрыятычных летнікаў у Беларусі выклікае вострую крытыку з боку праваабаронцаў, бо яна непасрэдна парушае міжнародныя стандарты правоў дзіцяці і Канвенцыю ААН. Замест звычайнага аздараўлення дзеці сутыкаюцца з ідэалагічным ціскам і мілітарызацыяй: у такіх летніках дзецям навязваюць праўладныя і прарасійскія наратывы, а таксама культ сілы.

Вайскова-патрыятычныя летнікі, якія арганізуюцца сумесна з Памежным камітэтам Беларусі, маюць выразную спецыфіку. Галоўная іх асаблівасць — стварэнне ў дзяцей ілюзіі «краіны ў аблозе». Псіхалагічнае і ідэалагічнае ўздзеянне на выхаванцаў накіравана на стварэнне вобраз ворага на межах краіны, ім навязваецца думка пра непазбежнасць нападу. Дзяцей пераконваюць, што мір у краіне трымаецца выключна на гатоўнасці да бою.

Такія метады разбураюць базавае пачуццё бяспекі. Дзіця пачынае жыць у стане пастаяннага трывожнага чакання вайны. Гэта з'яўляецца прамым парушэннем права дзіцяці на мірнае развіццё і абарону ад мілітарысцкай прапаганды.

Вольга Рабініна